ریشه‌های «ترس سیاسی»

موازنه‌ای هست، میان «ترس» و «تهور» و «مصلحت‌سنجی مفرط». سیاستمداران بزرگ، همواره در نقطه تعادلی در وسط این مثلث می‌ایستند که نام آن «شجاعت» است.(توام با خردمندی ) اگر سیاستمدار همچون امام سید روح‌الله موسوی خمینی رحمة‌الله‌علیه در وقت کسب قدرت، «هیچ احساسی ندارد»، آن‌گاه بداند که بر سیاست سوار شده است، نه سیاست بر او.
دلائل «ترس‌های سیاسی»
تفکیک قایل نشدن میان زندگی روزمره و تکالیف سیاسی .
سرخوردگی‌های شخصی سیاستمدار و تردید او در توانایی‌هایش
همگام نبودن و نداشتن یک رابطه ی مستمربا مردم .
سرخوردگی و «سرد» شدن ، که ریشه ی آن در ضعف «ایمان» به هدف یا مسیراست

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: انتخابات, دلائل «ترس‌های سیاسی  لینک ثابت