وقتی به نقل تاریخی عمل امّ داوود مراجعه میکنیم میبینیم حاجت اصلی امّ داوود رهایی فرزندش داوود از زندان بیان شده است.
و قطعا برایمان واضح است که امّ داوود خودش با دستان خودش داوود را زندانی نکرده است و این ظلمی بوده که حکومت جور مرتکب شده است.

یک لحظه فکر کنیم…
ما هم آیا زندانی داریم یا نه؟
و آن هم مسجونی که با اعمال خود او را ۱۲۰۰ سال در قعر سیاهچاله های تکثرات و محرومیت از حقیقت خلافتش به بند کشیده ایم.
ننگ بر من و امثال من که یادمان رفته است پدری در زندان داریم که با دست خود او را زخمی و مسجون نموده ایم.
کمترین کار برای جبران این مافات اینست که عمل امّ داوود را به نیّت خالص خلاصی اباصالح از سیاهچاله های گناهانمان انجام دهیم و اشک و بکاء و زاری مان را منحصر کنیم در طلب حقیقی گشایش برای امر فرج و ظهور ایشان که گشایش ما نیز در فرج او نهفته است.
بگذاریم نقشی موثر در تحقق ظهور حکومتِ الله به دست یداللهی بقیة الله الاعظم روحی له الفداء داشته باشیم و دعا و اشکمان را که سلاحی آسمانی و تجهیزی لاهوتی برای انسان در نظام ناسوتی است را خرج مهدی فاطمه علیهما السلام نماییم…که فرمود:

يَا صَاحِبَيِ السِّجْن أَأَرْبَاب مُتَفَرِّقُونَ خَيْر أَمِ اللَّه الْوَاحِد الْقَهَّار

كه اگر او از سجن انانیت ما رها شود بدن و روح ما را که هر دو محصور در قفس ظلمات دنیاست رهایی بخشیده و به عنقای توحید و حرکت به سمت حکومت الله عروج خواهد داد.

: عمل امّ داوود را همه میتوانند انجام دهند و لازم نیست معتکف باشند و شرط آن روزه ی سه روز ۱۳ و ۱۴ و ۱۵ ماه رجب و اعمالی که برای روز ۱۵ رجب در مفاتیح آمده است. کسانی که نمیتوانند روزه بگیرند و مشکل جدی دارند تسبیحات جایگزین روزه در ماه رجب را به نیت روزه بگویند و اعمال روز ۱۵ را انجام دهند که خداوند صاحب دل ها و آگاه از نیت هاست.
تسبیحات جایگزین به نقل از مفاتیح الجنان:
سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِیلِ سُبْحَانَ مَنْ لا یَنْبَغِی التَّسْبِیحُ إِلا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: تزکیه نفس, در عمل ام داوود : ما هم آیا زندانی داریم یا نه؟  لینک ثابت